Woordenschat: procrastineren

Woordfeit

Procrastineren betekent 'op de lange baan schuiven', oftewel 'uitstellen'. In de praktijk wordt het vooral gebruikt voor 'uitstelgedrag vertonen': het (structureel) vermijden van het uitvoeren van vervelende of inspannende taken, waarvan je eigenlijk wel weet dat uitstellen niet handig is.

Procrastineren komt van het Latijnse werkwoord procrastinare: 'uitstellen, verdagen'. De kern daarvan is het woord cras, dat 'morgen' (de dag na vandaag) betekent, en ook 'in de toekomst'. Daarbij hoort het bijvoeglijk naamwoord crastinus: 'betrekking hebbend op morgen, horend bij morgen'. En daarvan is weer procrastinare afgeleid met het voorvoegsel pro-, dat 'vooruit, naar voren' betekent. Je kunt het dus opvatten als 'vooruitschuiven tot morgen'.